Hallo allemaal.

Eerst even voorstellen. Ik ben Wanno Remijnse en loop in de duinen en op het strand rond Castricum met onze hond Storm. Storm is een Mechelse herder geboren op 1-5-2008 en is geadopteerd door ons vanuit Spanje. Storm is als pup van 8 weken met het vliegtuig naar Nederland gekomen, nadat hij op de politie-academie in Spanje om onbekende reden was afgekeurd.

Ik heb altijd al honden gehad en met onze vorige hond, een Hollandse herder, ook veel hardgelopen.  Maar nu hebben we Storm en dat is een met recht "'Storm op komst".

De eerste keren dat ik met met honden  ging hardlopen liepen  de honden altijd naast me.... tot dat ik CANICROSS zag.
Ik ging het direct proberen en Storm begreep er niets van. Wij met ze tweeen een beetje aan klooien, Storm kom voor me lopen   hop hop  en hij denkend: "Wat moet je nou van me" . Bomen stonden altijd  in de weg,  bospaden waren nooit recht,  ik ben door de bosjes heen gesleurd , heb om bomen heen gevouwen gezeten en ben op mijn blote knieen door de plassen gesleurd. We hebben het allemaal mee gemaakt. In het najaar 2009 wilden we starten, maar een vervelende hond had zijn tanden in Storm gezet , zodat we alleen met de nietjes in de vacht in de stromende regen in Amsterdam naar de wedstrijd hebben gekeken.  In de winter heb ik de Halve Marathon van Egmond met Storm gelopen, de officiele wedstrijd was afgelast, dus ruim baan voor ons om met sneeuw en ijs het parcours van 21 kilometer af te leggen.

Toen kwam in maart vervelend nieuws. Storm trok wel vaker met zijn achterpoot en had een matig ontwikkelde bespiering aan de rechterkant, maar alles duidde op groeipijn.  Gewoon doorlopen en genoeg rust nemen was het advies. Na enige tijd toch rontgenfoto's laten maken en kwam de uitslag: HD 3. ( heupdysplasie). Een wereld leek in te storten, maar na bezoek aan een specialist in Hilversum bleek de ultieme training juist HARDLOPEN! De voorwaartse beweging is juist goed voor de spierontwikkeling en fietsen is ook bevordelijk voor de versterking van de achterhand.

Na ons debuut te hebben gemaakt op de wedstrijd in Hilversum in april 2010 ( 1ste plaats) , zijn we helemaal in vorm. Storm geniet, ik geniet en het hele gezin loopt en fietst erop los.  Nu nog de wereld veroveren!

We hebben afgelopen weekend ons eerste Buitenland parcours gehad. Belgie, helaas waren er een paar ziek, maar de eer van Nederland moest verdedigd worden in Boutersem, hahahahahha. Een leuke vereniging, ongeveer 250 starts en evenveel honden met hun bazen. Helaas waren we zo overdonderdt door het parcours, dat we de Belgen niet eruit hebben kunnen lopen. In Belgie heb je namelijk heuveltjes van een tiental meter omhoog en dito naar beneden. Geen grof profiel en een te lang koord zorgt ervoor dat je a: Uitglijdt over grint zonder de juiste schoenen, B: Nooit weet of je hond links of rechts van de boom gaat, zodat je altijd de verkeerde beslissing neemt en een leuk jojo-effect krijgt ( elastiek), je komt elkaar weer vanzelf tegen.. C:  op het voetbalveld al bij de start weet waar de rest van de familie staat, zodat hij niet naar de finish loopt, maar terug naar Start! en D: Familie nooit moet gaan roepen bij de finish, want dat is helemaal niet meer te belopen, vooral niet als de dranghekken tussen hond en rest van het gezin staan!  Een mooie 8ste ( 2300 m)en 10de ( 6900 m) plaats waren wel verdiend!

Dus we gaan weer trainen en hebben besloten , voortaan eerst het parcours te verkennen, goede materialen in huis te hebben en een afstandbediening te kopen voor de hond.  Wij gaan in ieder geval naar Bovenkarspel en het EK in Spa 2010 ( als het kan). 

O en mijn schoonvader haalden Storm laatst op met de fiets want het was erg warm en hij zat alleen thuis . dus mijn schoonvader dacht even storm mee te nemen naar hun huis
En ja hoor hij kon het niet laten om toch even hop hop te zeggen waar door storm volle bak gaf en mijn schoonvader met zijn elektrische fiets zo hard ging dat mijn schoonvader de rontonde aan het einde van de straat op hem af zag komen en toen meteen de remmen in kneep en  zij hooo hoooooo  Storm rustig aan dit gaat mij even te hard haha.
Lopers in de buurt van Castricum en omstreken zijn heel welkom als trainingsmaatjes we kunnen dan lekker samen trainen.

Want een keer met je hond een cross lopen is een belevenis waar een gewone hardloopwedstrijd aan snelheid niet te meten is.